meeeeeeeee

Jæja, þá er kindin komin á klakann - ja, ef klaka skyldi kalla... það var eiginlega bæði kaldara og meiri snjór í Lundi en hér.
Er svo sannarlega búin að gera margt og læra margt í útlandinu. Ég fór t.d. í KÖTT, ekki samt jólakött heldur svona kjötbúð en á skiltinu fyrir ofan hurðina stóð KÖTT.
Ég, sem get ekki talist lyftukona, er búin að prófa margar lyftur í allskonar standi. Ein fór svo lúshægt að ég held það hafi tekið 5 mínútur að fara upp um eina hæð. Önnur var svona vörulyfta þar sem bara pallurinn sem við stóðum á hreyfðist þannig að ég gat ekki hallað mér upp að veggnum og það þurfti að halda takkanum niðri á meðan lyftan var á ferð. Ég lét sem mér stæði á sama þangað til Jóna sleppti óvart og lyftan stoppaði á milli hæða... Já, það er ýmislegt sem maður verður að gera þegar maður er með barnavagn.
Er búin að knúsa Karólínuna mína helling, vera í mömmuleik og keyra hana í vagninum út um allt. Hún er algjör gormur, babblar út í eitt og getur ekki verið kyrr. Hún veifar meira að segja tánum alveg eins og ég geri... Svo fór ég út að leika með Soffíu á meðan Karólína svaf svo mamman fengi smá húsmæðraorlof... Soffíu fannst voða gaman að hafa "faster" í heimsókn, enda fylgdi því örlítið meiri athygli en venjulega ;) Held ég hafi slegið rækilega í gegn með Línuhárinu og Herramannabókunum sem ég er búin að lesa ótrúlega oft síðustu daga. Prinsessunni fannst heldur ekki leiðinlegt að föndra með frænku og reyna að snúa henni soldið um fingur sér...
Ótrúlegt en satt, þá var ég ekki stoppuð í tollinum!!! Veit ekki alveg hvað er í gangi, en það er ekki lengur fréttnæmt ef ég er stoppuð í tollinum heldur ef ég get labbað beint í gegn...
Það sem toppar samt allt er samt að ég fór í sænskt IKEA! Held það sé ekki hægt að komast nær því að vera sænskur nema kannski keyra í IKEA á VOLVO... Kíkti reyndar ekki á strætóana sem ég fór í hvort þeir væru VOLVO, IKEA dugar í bili...

Finally, it happened to me...
iiiiiíííííííííííííííííhaaa, nú get ég loksins hætt að vera stressuð! Umsóknin mín er loksins komin í gegum húsbréfakerfið og allt klappað og klárt. Bara eftir að skrifa undir. Það frestast reyndar um viku því ég fékk ekki að vita þetta fyrir kl. 4 í dag og ég er að fljúga til Stebba & co. kl. 7:30 í fyrramálið. En ég get þá allavega verið róleg yfir þessu í Svíþjóðinni.
Semsagt, um kl. 17 mánudaginn 1. mars verð ég orðin íbúðareigandi og þeir sem vilja getað skálað með mér strax þá um kvöldið því ég ætla að stúta El Che, loksins. Ætlaði reyndar að geyma hann þangað til ég fyndi mér kall, en held ekki að það sé að fara að gerast á næstunni...

Eins og fyrr sagði er ég að fara út í fyrramálið og kem svo ekki heim fyrr en á sunnudag. Það verður ekki leiðinlegt. Er búin að byrgja mig upp af allskonar góssi sem ekki fæst í útlandinu og kem færandi hendi með skemmtilegheit sem ættu að tryggja mér titilinn uppáhalds frænkan! Ætti kannski að fara að druslast til að pakka niður svo ég komist einhverntíman í háttinn. Geri það reyndar best undir pressu... Áður en ég fór til Ítalíu í vor átti ég t.d. eftir að pakka þegar ég kom heim til mín 2 tímum áður en ég þurfti að leggja af stað og kvöldið áður en ég lagði af stað í Interrailið í sumar var ég að hamast við að raða húsgögnum og taka upp úr kössum á milli þess sem ég gróf upp eitthvað sem ég henti svo í bakpokann. Ennþá hef ég ekki gleymt neinu mikilvægu í þessum brussugangi mínum, vona bara að það fari ekki að klikka núna...
Jæja, ætla að fara að borða fiskibollur í tilefni bolludagsins (ætli það séu saltkjöt og baunir í Svíþjóð?), henda svo niður í tösku og reyna að fara á nokkuð skikkanlegum tíma í háttinn (það er ennþá skikkanlegt eftir CSI). Veit svo ekki hvað ég nenni að blogga mikið í fríinu, en allavega hafið það gott næstu vikuna!

Eins og ég sagði áðan er ég frekar ónýt í dag. Það er langt síðan ég hef verið svona þreytt, ég meira að segja afrekaði það ítrekað að missa hnífapörin úr höndum mér eða matinn af gafflinum í kvöldmatnum. Hafði það nú samt af að skreppa með familíunni á Selfoss í dag. Gerði reyndar lítið í þeirri ferð nema að hitta Gunnar varamann sem ég held ég hafi ekki hitt síðan á einhverju djammi fyrir nokkrum árum þegar Gunna neitaði að taka í höndina á honum því hún sagðist ekki heilsa strákum með hægri...
En allavega, vegna þess að ég er svona ónýt í dag nennti ég ekki að standa upp úr sófanum eftir fréttirnar og horfði þess vegna, aldrei þessu vant, á Kastljósið. Svanhildur (nýkrýnd kynþokkafyllsta kona landsins) gerði þar heiðarlega tilraun til að tæta Ástþór Magnússon í strimla. Það fyndnasta var að sama hvað hún sagði eða spurði hann um, þá hafði hann alltaf svör við öllu. Kannski misgáfuleg að mínu mati, en hann lét hana samt ekki stinga upp í sig. Mér er samt sama þó hann ætli að bjarga heiminum, ég get ekki hugsað mér hann sem forseta Íslands.

Ég er ónýt. Held það sé aldurinn... ;) Er orðin of gömul til að vaka í sólarhring. Var vöknuð fyrir kl. 8 í gærmorgun til að fara með Sólveigu í bæinn. Þar heimsótti ég Soffíu Helgu og strákana, held ég hafi ekki séð þau síðan í saumavélakonuafmælinu um jólin... Kíkti svo í Smáralindina þar sem ég verslaði aðeins fyrir Stebba & familje og datt svo óvart á geisladiskaútsölu... Úbbs...
Komum heim um kaffileytið og Freyja kíkti í heimsókn. Við rugluðum og rugluðum og ákváðum að það væri kominn tími til að mála bæinn rauðan. Eftir kvöldmat settum við upp snyrtistofu á baðherberginu og rokkuðum duglega á meðan Sólveig umbreytti okkur með bjór í annarri. Svo var brunað í bæinn, aftur. Stoppuðum í mínípartíi hjá Guðnýju og Ingvari áður en við enduðum niðrí bæ. Vorum varla komin útúr bílnum þegar Sólveig var komin með tvo gæja, einn í hvorn arm! Eltum þau á Sólon þar sem ég komst að því að þetta var víst hálft körfuboltalið Hamars sem hún leiddi... Hittum líka Baldur á Sólon. Hitti hann orðið aldrei nema á djamminu, eins og ég geri það oft... eða þannig... ;) Það var samt svo mikið af fólki þarna að það var hvorki hægt að sitja né dansa svo við fórum inn á Nelly's. Þá var ég komin með nóg af veseni, vitleysu og leiðinlegri tónlist og sagðist ætla heim. Það dugði og liðið samþykkti Gaukinn, enda Í svörtum fötum að spila. Ekki að ástæðulausu sem þeir eru bestir á balli! Djömmuðum og dönsuðum þar eins og vitleysingar þar til Svörtu fötin hættu að spila. Þá var klukkan að verða 5 og ég stóð varla í lappirnar. Tók samt góða stund að smala liðinu út, enda sumir vanir að djamma til 7-8... Tókst samt þegar ég sagði að það kæmist enginn heim ef ég fengi ekki að borða á næstu mínútum. Heimleiðin var svo soldið erfið, enda Sólveig og Freyja steinsofandi á meðan ég barðist við að halda mér vakandi í myrkrinu. Við komumst nú samt en ég held að það sé engu að þakka nema þessum þremur lítrum af kóki sem ég drakk í gær að ég entist þetta lengi... En í dag er ég ónýt, handónýt!

Anna vinkona mín á afmæli í dag. Til hamingju með daginn! Ekki slæmt að eiga afmæli í dag, á sjálfan konudaginn. Til hamingju með þann dag líka Anna og aðrar konur landsins!

Ég held svei mér þá að fötin mín séu hætt að hlaupa í þvotti. Annað hvort það eða þá að ég hafi hlaupið sjálf... Allavega hanga buxurnar varla upp'um mig lengur svo ég verð að hafa belti. Ekki samt að það sé neitt slæmt...
Ég var svo að kenna 10 ára strákum í dag og eftir að hafa horft stíft á mig í góða stund segir einn þeirra "heyrðu, þú ert með svona unglingabelti"!!! "Ha", segi ég, "unglingabelti? Og er það ekki í lagi"? Þá svaraði kauði "neihh, þú ert enginn unglingur"...

Ég hef það á tilfinningunni að það sé eitthvað stórkostlegt í uppsiglingu! Allavega ef það er eitthvað til í því að þeir sem séu óheppnir í spilum séu heppnir í ástum... Ég meina, ég hef aldrei unnið rauðvínspottinn síðan hann byrjaði í október og aldrei þessu vant vann ég ekki neitt í bingóinu um daginn. Nú er bara að bíða og sjá hvað gerist... ;)

Hitti stelpurnar í gærkvöld. Keyrði til Reykjavíkur í þokunni, skyggni ein og hálf stika. Samt alveg þess virði. Veit ekki hvort það var ammæliskökunni eða lakkrísnum að kenna en við erum búnar að plana að fara saman út að borða og niðrá tjörn að gefa öndunum með heimaprjónaða risatrefla og húfur í stíl. Stelpunum fannst ég reyndar eitthvað hæggreind... Var ekki alveg sátt við það fyrr en ég fékk skýringu. Þeim gekk eitthvað hægt að greina mig, það er að ákveða hvort ég vildi kristal eða appelsín fyrst það var ekki til kók...

Svo eru bara 4 og hálfur dagur í Svíþjóð! Nú er bara að drífa sig að safna saman seríosi, flatkökum og íslensku nammi...

Það er búið að samþykkja umsóknina mína um viðbótarlán!!! Það er semsagt einu skrefi styttra í undirskriftina :)

Svo er bingó niðrí skóla í kvöld. Ég er búin að plata Sólveigu og Ninnu til að koma með mér og saman ætlum við að rifja um gamla fjölskyldutakta, það er að rúlla upp bingóum og fara heim með helminginn af vinningunum... Sjáum nú samt til hvernig til tekst...

Ég er mikið búin að spá í fjármálin síðustu daga, enda um það bil að fara að steypa mér í gríðarlegar skuldir með íbúðakaupum. Til að dæmið gangi upp þarf ég að leigja íbúðina út í lágmark eitt ár á meðan ég bý hjá mömmu og pabba og skrimti af nokkrum afgangskrónum þegar reikningar mánaðarins hafa verið borgaðir. Það er nú alveg hægt að sætta sig við það þegar maður veit hvað bíður að því loknu.
Annars var mér bent á aðra lausn á þessu í dag. Ein ágæt sem vinnur með mér var að segja mér frá bróður sínum sem keypti sér íbúð og til að auðvelda sér það ákvað hann að leigja út aukaherbergið. Leigjandinn var svo þessi líka sæta stelpa og það liðu víst ekki margir dagar þar til aukaherbergið var orðið að geymslu... Hmmm... Kannski maður ætti semsagt að leigja einhverjum einhleypum, góðum, sætum og skemmtilegum strák íbúðina... Ég gæti svo gert mér erindi þangað öðru hvoru undir þeim formerkjum að ég þyrfti að dytta að einhverju og tatamm, næsta sem ég veit er að ég er flutt inn... Veit samt ekki hvort það myndi ganga upp... Ég meina, einhleypur, sætur, góður og skemmtilegur strákur... Er hann til???

Tilviljun?
Tvær vinkvenna minna eiga afmæli í febrúar. Það er ekki nóg með að þær eigi afmæli með 6 daga millibili heldur heitir önnur Anna Kristjana og hin er Anna Kristjönumamma!
Allavega, til hamingju með daginn Anna Kristjönumamma!

Valentínusardagur, hvað er það???
Mér finnst að það eigi að finna upp einhvern svona skemmtilegan dag fyrir einhleypa, það er allavega ekkert skemmtilegt að vera einhleyp á valentínusardag. Hef aðeins einu sinni fengið blóm þennan dag. Þá var ég að vinna og allt í einu mætti einhver gaur með 10 rauðar rósir sem hann rétti mér um leið og hann sagðist elska mig... Ég hafði aldrei séð hann áður og hef heldur ekki séð hann aftur...

Var annars í sotlum árshátíðarfíling í gær. Ég ákvað nefnilega að mig langaði að fara í rauða flauelspilsinu á djammið. Málið var bara að ég var í Reykjavík til kl. 5 og átti þá eftir að sauma pilsið... Setti mig því í stellingar um 6 leytið, bjó til sniðið og sat svo á brókinni og saumaði (því það flýtir sko fyrir mátun)... Ég ákvað samt að bolurinn sem ég ætlaði að sauma og vera í við pilsið mætti bíða þangað til næst... Það passaði, ég náði að klára pilsið, fara í bað og gera mig fína og var mætt í Reykjavíkina til að sækja Gunnu, Sigga og Freyjuum hálf tólf. Fórum svo á Nasa þar sem Millarnir voru að spila og skemmtum okkur mjög vel hálfedrú og bláedrú. Ég gerði meira að segja engan skandal og böggaði ekki hræðu (fyrirgefðu feita stelpa í g-streng á Dillon. Ég hef ekki enn kíkt í Knickerbox...)! Nema kannski pínu Freyju og Gunnu þegar við sáum Varða frá Þjóðhátíð 2000, þó ég hafi sjálf verið komin út á hálan ís með að bauna á einhvern frá þeirri þjóðhátíð... En allavega, ég fékk líka staðfestingu á því að ég er ekki nonsexual... Ég meina, tveir sénsar sama kvöldið er kannski ekki svo slæmt þó annar hafi verið "dáldið" stoned og hinn skrýtinn... Það var svo ekki leiðinlegt að þurfa ekki að standa í einhverju leigubílaveseni heldur setjast bara beint inn í bílinn sinn og keyra af stað! Besta samt við að vera edrú er held ég að losna við þynnkuskituna kl. 9...

I´m singing in the rain...
...er allavega búin að labba í og úr vinnu síðustu daga í rigningu og var bara búin að gleyma hvað það er einstaklega hressandi! Er svo líka búin að vera að söngla lagið úr Nicolai & Julie sem ég er með á heilanum þessa dagana.
Svo er ég í þessu líka glimrandi góða skapi, enda margt sem hægt er að gleðjast yfir. Ég er um það bil að kaupa mína fyrstu íbúð (eftir nokkrar misheppnaðar tilraunir), það er föstudagur og ég sé fram á Reykjavíkurdjamm um helgina í fyrsta sinn síðan við Sædís fórum á Sól og Mána og svo Sálina á Gauknum 28. mars 2003! Semsagt í fyrra! Við vorum reyndar að hlæja að því um daginn að ég djamma svo sjaldan að ég man dagsetningarnar... Held reyndar að það sé ekki mjög heilbrigt... eða kannski of heilbrigt... Er ekki viss...

Eins og í bíó...
Í morgun, í þann mund sem 9:20 frímínúturnar voru að byrja fengum við tilkynningu frá löggunni um að loka öllum hurðum og hleypa krökkunum ekki út því óæskilegir menn væru á ferli. Það varð uppi fótur og fit, settir verðir við allar dyr og hlaupið út til að sækja þær fáu hræður sem þegar voru komnar út. Við vissum í rauninni ekki hvað væri á seyði en það skýrðist eftir því sem leið á. Það var semsagt framið bankarán í Hveragerði!!! Lúðarnir sem voru að verki voru reyndar ekki gáfaðri en það að þeir höfðu fyrst gert allt vitlaust á Hótel Örk og eru taldir líklegir til að hafa líka brotist inn í hús hér í bæ. Löggan var semsagt í plássinu (aldrei þessu vant) þegar tilkynningin um bankaránið kom og var ekki lengi að elta Bakkabræður uppi... Þeir sáust allavega í Gossabrekkunni, liggjandi í drullunni, handjárnaðir og flottir rétt áður en útgöngubanninu var aflétt... Auðvitað varð spennan í skólanum þvílík að það var varla kennsluhæft það sem eftir lifði dags, nemendurnir æstir og kennararnir æstir í að heyra næsta fréttatíma.

Ég var svo í framhaldi af þessu að spá hvort það væri einhver tilviljun að fasteignamatið hafi hækkað mest í Hveragerði og á Neskaupstað???

TILBOÐIÐ MITT VAR SAMÞYKKT!!!
Ég er semsagt verðandi húsmóðir í vesturbænum... ;)

Vá, það hefur sko ekki verið nein lognmolla í kringum mig síðustu daga.
Fór að vinna í gærmorgun, í fyrsta sinn í 10 daga. Held ég hafi aldrei verið eins glöð að mæta í vinnu... Skrapp svo í bæinn seinnipartinn til að skoða tvær íbúðir og varð ástfangin af annarri þeirra! Þegar heim kom biðu svo fullt af hálfkláruðum verkefnum sem ég átti að skila í dag. Kláraði verkefnin sjálf og komst langleiðina með að ganga frá þeim áður en ég drapst ofan í lyklaborðið.
Dagurinn í dag er svo búinn að vera mjög viðburðaríkur. Lengsti dagurinn í vinnunni og lítill svefn að baki. Náði nú samt að gera helling, sitja kennarafund og að auki að gera tilboð í eitt stykki íbúð!!! Ekki slæmt. Öll orka samt búin þegar ég kom heim þannig að ég lagði mig til að safna kröftum til að geta klárað þetta blessaða verkefni í kvöld. Bíð svo spennt eftir fréttum af tilboðinu mínu á morgun :)

What if we were ment to be together?

What if you were ment to be the one?

The Accidental Virgin
Var að koma úr Reykjavíkinni þar sem ég skoðaði íbúð. Er ekki eins ástfangin af henni og ég hélt ég yrði, held það sé bara spurning um að halda áfram að leita...
Skrapp svo í Mál og Menningu til að kaupa það sem mig vantaði til að geta skilað verkefnunum sem ég á að skila á þriðjudaginn. Alveg óvart var svo bókaútsala þarna, frekar hættulegt fyrir budduna mína ;) Allavega kom ég út með það sem mig vantaði og bók að auki. Enga venjulega bók sko, heldur held ég svei mér þá að hún gæti verið um mig. Allavega ef maður skoðar titilinn sko... The Accidental Virgin...

Tatatatammm...
Ég er um það bil að leggja af stað til höfuðborgarinnar til að skoða íbúð sem ég fann á netinu og líst vel á. Nú er bara að vona að mér lítist eins vel á hana "live"... ;)
Annars var lottómiðinn sem ég keypti í gær og átti að fjármagna íbúðakaup eitthvað gallaður. Allavega vann ég ekki neitt á hann, algjört svindl.

HAHAHA...
Freyja kíkti í heimsókn í kvöld, á jeppa, og við ákváðum að hafa svona sjónvarps/vídeókvöld eins og venjulega... Við skelltum okkur því í jeppaferð á vídeóleiguna þar sem Freyja reyndi að toppa metið mitt í fávitaskap. Hún var semsagt komin hálfa leið inn í jeppann - farþegamegin - þegar hún fattaði að hún var bílstjórinn... Metið mitt verður samt örugglega seint toppað þó ég hafi sjálf komist nokkuð nálægt því. Það var þannig að ég fékk lánaðan bílinn hjá mömmu og pabba til að skreppa niðrí Eden. Ég lagði beint fyrir framan innganginn og á planinu voru margar rútur og allt morandi í túristum. Ég hljóp inn og sinnti mínum erindum, sem tók stutta stund. Svo tölti ég rólega út og settist beint inn í bílinn. Í aftursætið!!! Ég var búin að sitja þar í góða stund þegar ég mundi að ég var ein á ferð, meira að segja með bíllyklana í lófanum... Það var svo ekki mjög borubrött Sigrún sem fór út úr bílnum að aftan, settist í bílstjórasætið og keyrði burtu þennan dag. En túristarnir sem spókuðu sig með ís í góða veðrinu allt í kringum bílinn skemmtu sér örugglega talsvert betur en ég...

Friður og ró...
Mikið var nú yndislegt að vakna í morgun og vera EKKI með Alþingi beint í æð eins og alla síðustu viku. Við afi vorum semsagt ein heima meira og minna alla vikuna og hann fylgdist MJÖG VEL með Alþingi í beinni, beint í æð því það var allt í botni... Ég ætti því að vera orðin nokkuð vel að mér um Sparisjóðsfrumvarpið og lætin vegna Heimastjórnarafmælisins... Er það samt ekki því ég er orðin mjög fær í að loka á utanaðkomandi áreiti... Nú nýt ég þess að það er ekki sýnt frá Alþingi og að það er enginn heima sem horfir á sjónvarpið í botni. Gott að fá smá hvíld. Annars er ég kannski bara búin að fá of mikla hvíld undanfarið, allavega get ég ekki beðið eftir að komast í vinnuna á mánudaginn, vonandi betri en ný og bila aldrei (aftur)... ;)

Ég er búin að fara í gegn um allar myndirnar mínar síðustu daga og er komin með þykkan bunka af myndum sem mig langar að setja hérna inn. Nú vantar mig bara skanna. Gæti svosem setið niðrí skóla eða á bókasafninu en þá get ég ekki vistað myndirnar beint inn á tölvuna mína... Annars er stafræn myndavél á óskalistanum... en líka reyndar svo margt annað sem ég ætla að kaupa þegar ég verð rík... Haha, ríkur kennari... en samt... Er ekki bara einhver þarna úti sem væri til í að lána mér svona skanna í nokkra daga...?

Súrmjólkin

Sólveig var í gær að tala um einhverja stelpu sem fór með frænku sinni og hennar börnum í frí til Bandaríkjanna. Einhverra hluta vegna varð svo stelpan eftir á flugvellinum í New York þegar allir hinir fóru í vélina... Þetta bjargaðist einhvernvegin og hún var send með næstu vél á áfangastað en frænkan bannaði henni víst að segja mömmu sinni frá þessu og það liðu mörg ár þar til stelpan missti þetta út úr sér heima hjá sér...

Þessi saga minnti mig að vissu leyti á Súrmjólkursöguna...

Fyrir mörgum árum vorum við Sólveig 6 og 8 ára og mamma vildi ekki að við færum einar heim úr skólanum í hádeginu því heima var enginn til að gefa okkur að borða eða passa að við færum okkur ekki að voða. Samkennari mömmu átti stelpu sem var 10 ára og var alveg til í að fara með okkur heim eftir skóla og vera með okkur. Þannig varð Bogga vinkona okkar og þær eru ófáar sögurnar af því sem við tókum okkur fyrir hendur þennan vetur og síðar.
Þennan tiltekna vetur kom reyndar líka stundum strákur sem mamma þekkti með okkur heim í hádeginu. Okkur fannst hann frekar leiðinlegur en umbárum hann þessa daga sem hann var með okkur. Þá daga sem hann var ekki var aftur á móti talsvert talað um hann, að hann gerði þetta alltaf svona eða hitt hinsegin og þessháttar. Við gagnrýndum eiginlega bara allt sem hann gerði.
Og hérna byrjar svo sagan af súrmjólkinni...
Einn daginn sem við vorum bara þrjár í hádeginu, ég, Sólveig og Bogga, samanstóð hádegismaturinn af súrmjólk og púðursykri eins og svo oft áður. Á meðan við fengum okkur á diskana byrjuðum við að tala um strákinn, að hann fengi sér alltaf svo mikinn púðursykur á súrmjólkina og þetta væri nú bara ekki hægt... Við þurftum svo mikið að tjá okkur um þetta að við gleymdum alveg hvað við vorum að gera og fyrr en varði var súrmjólkin hennar Sólveigar orðin svört! Við nánari athugun kom í ljós að hún var ekki bara svört heldur líka gjórsamlega óæt... (Lærðum þarna af biturri reynslu að sá hlær best sem síðast hlær...) Þá tóku við miklar pælingar um hvað við ættum að gera við blessaða súrmjólkina. Það mikilvægasta var að við gátum alls ekki sagt mömmu frá þessu, sama hvað gengi á! Þess vegna urðum við að losa okkur við hana á einhvern hátt þannig að mamma myndi ekki komast að þessu. Við gátum ekki hellt súrmjólkinni í vaskinn því við vorum ekki vissar um hvort vaskurinn myndi stíflast eða ekki... Við gátum ekki hellt henni í ruslið því hún myndi örugglega leka út úr pokanum og þá yrði nú ekki erfitt fyrir mömmu að þefa eitthvað uppi... Við komumst þó að lokum að niðurstöðu sem við vorum sáttar við. Ég klæddi mig upp, greip skóflu og fór út í garð þar sem ég gróf holu. Súrmjólkinni var svo hellt í holuna með viðhöfn og mokað yfir... Þegar mamma kom heim úr vinnunni seinna um daginn og spurði, eins og venjulega, hvernig dagurinn hefði verið vorum við allar hálf kindarlegar en engin sagði neitt. Það var ekki fyrr en Bogga kom í heimsókn með Matt (manninn sinn) fyrir fáum árum og við vorum að segja honum sögur frá því í "gamla daga" að mamma heyrði þetta með súrmjólkina. Ég hélt eiginlega að hún myndi bara hlæja að vitleysunni sem okkur datt í hug en ég held satt að segja að hún hafi orðið soldið sár yfir því að við héldum að hún yrði reið ef hún kæmist að þessu... En hún hló nú samt líka...
En enn þann dag í dag fæ ég svona spennu- óg ógeðishroll þegar ég sé mjög dökka súrmjólk...

Húsnæðismál
Síðustu daga hef ég verið að hugsa mikið um húsnæðismál. Eftir því sem ég hugsa meira um þetta verð ég alltaf minna og minna viss um að ég vilji kaupa hér í Hveragerði. Ekki að það sé slæmt að búa hérna, alls ekki, ég bara held að ég sé ekki tilbúin til að fara alveg úr skarkalanum í Höfuðborginni. Veit samt ekki. Sá allavega íbúð í Kópavogi á netinu í dag sem ég er til í að skoða betur... Veit samt ekki hvernig það fer.
Allavega, ég hef grun um að það séu fleiri en ég orðnir þreyttir á þrengslunum hér... Mamma kom semsagt heim úr vinnunni áðan og sagðist eiginlega vera búin að finna handa mér leiguíbúð hérna fyrir lítinn pening! Ætla allavega að skoða hana, veit ekki hvað ég geri svo. Hljómar samt ágætlega.

Ég fékk óvæntan glaðning í dag! Gunna hringdi í gær og spurði hvort hún mætti ekki koma í heimsókn til mín í dag. Með nokkra skátaklúta og nota mig og saumavélarnar á heimilinu. Ég tók þessu boði með fegins hendi, enda farin að þrá að hitta aðra en heimilisfólk. Hún mætti svo í dag, ekki bara með nokkra skátaklúta (þeir voru reyndar 40 og eitthvað...) heldur líka með Freyju og vídeóspólu! Ekki slæmt. Vorum samt talsvert lengur að sauma þessa blessuðu klúta en við reiknuðum með, þó við værum þrjár og skiptumst á. Til að stytta þeim sem saumuðu stundir var sú þriðja sett við tölvuna og látin lesa fyrir hinar eitthvað skemmtilegt á netinu. Mjög áhugavert sumt af því... ;) Gunna gaf mér svo sokka fyrir vel unna vinnu... svona Sigrúnarsokka eins og hún sagði... Enduðum svo á að liggja í einni kös í hjónaherbeginu og horfa á Bruce Almighty, sem við gátum svo sannarlega hlegið að. Við Freyja hlógum reyndar ekki bara að myndinni, heldur líka að hljóðunum úr maganum á mér (en hún lá með hausinn á honum) sem voru á köflum frekar undarleg og hávær... En það er bara ég...

Má ég fá kokteilsósu með þessu?
Spurði pabbi í kvöldmatnum í dag þegar mamma setti gúllasið á borðið. Bara svona til að kanna viðbrögðin hjá kvenfólkinu á heimilinu sem finnst hann borða kokteilsósu með ótrúlegasta mat...

Sá soldið flott áðan sem mér finnst mikið til í...

Be yourself! No one will be disillusioned when they discover the "real" you, if that´s what they´ve known and loved all along.

Vá! Var að koma heim frá Karlinnu kraftaverkakonu. Hún tók mig í nálastungur og svæðanudd og það var langtum betra en ég þorði að vona! Hún byrjaði á að finna púlsinn á hinum ýmsu líffærum... en það var víst ekki svo mikið til að finna... Hún sagðist eiginlega bara ekki hafa fundið neina orku í líkamanum! Þannig að ég var tekin rækilega í gegn hjá henni... Mér líður svo vel eftir þetta að mér finnst ég vera alveg nokkrum kílóum léttari en ég var áður en ég fór inn til hennar! Er strax farin að hlakka til að fara til hennar í næstu viku.

Jæja, nú virðist allt vera á uppleið eftir frekar dapurlegan dag í gær. Hélt semsagt í gærmorgun að ég væri bara orðin hress og fín og mætti í vinnuna. Þar sem það var ekki kennsla hjá mér fyrstu tvo tímana kláraði að undibúa daginn og fletti svo mogganum í rólegheitunum. Algjörlega upp úr þurru brotnaði ég svo gjörsamlega saman, tárin hreinlega spýttust út og ég réð ekki við neitt. Þannig að sá dagur fór fyrir lítið. Fór bara heim, algjörlega í rusli. Náði svo, í fyrsta skipti í rúma viku, að sofa vel í nótt og er bara búin að eiga nokkuð góðan dag í dag. Vel sofin, lítið kalt á tánum og lítið pirruð :) Verð samt heima á morgun líka skv. læknisráði...
En talandi um ráð... Ein sem vinnur með mér benti mér á ráð sem reyndist henni mjög vel í svipuðum aðstæðum fyrir nokkru síðan. Hún sagði mér semsagt að fara til Karlinnu (Karlinna er sannkölluð galdrakelling!) í nudd og nálastungur!!! Ég tók hana á orðinu, enda orðin frekar þreytt á ástandinu á mér og til í að gera hvað sem er til að losna úr þessum leiðindum. Ég er semsagt að fara í nálastungur og nudd á morgun!!! Hef prófað nuddið hjá henni og veit að það er ólýsanlega gott en ég verð að segja að ég er eiginlega hálf smeyk við þessar nálastungur... Það verður samt gaman að sjá hvað gerist.

Vaaaaaaaaaááá...
Sólveig var að enda við að segja að ég væri með hárgreiðslu eins og Mette Marit!!! Það var nú reyndar ekkert sérstaklega planað... gaman samt að líta út eins og fræga fólkið án þess að þurfa að gera neitt sérstakt til þess... ;)

Lán í óláni...
Við vorum eiginlega farin að plana að gera bara fleiri fótspor í teppið (það er örugglega enginn annar með svoleiðis heima hjá sér...) þegar pabbi kom heim með terpentínu. Honum tókst svo vel að redda teppinu að ég skil ekkert í honum að ráðast ekki líka með terpentínunni á heilasletturnar á forstofuveggnum (slettur af fúavörn sem líta út eins og einhver hafi verið skotinn í hausinn í forstofunni og gumsið slettst á vegginn...). Honum finnst sletturnar kannski bara flottar eins og mér ;) Ég var reyndar að spá hvort maður ætti ekki bara að setja ramma í kring um sletturnar og hafa þær sem listaverk í staðinn fyrir að mála yfir þær þegar þar að kemur...
Annars angaði allt hérna af terpantínu eftir öll átökin og sumir voru orðnir soldið skrýtnir... Það góða við þetta ævintýri var samt það að í smá stund hætti ég að finna þessa ógeðslegu lykt af hori sem er búin að vera föst í nefinu í marga daga! Ég fann nefnilega lyktina af terpentínunni í gegn!

Æææææææ
Pabbi var að mála gólfið á gestaklósettinu og það varð eiginlega til þess að hann gæti þurft að skipta um teppi í holinu í leiðinni... Afi virðist semsagt hafa stigið í blauta málningu og það eru spor í teppinu frá klósettinu og að herberginu hans... ;) Það er reyndar eiginlega kominn tími á þetta teppi en pabbi fór samt að reyna að redda terpentínu eða þynni... Annars finnst mér satt að segja soldið kúl að hafa svona fótsporateppi... ;)

Arrrrrrggggh
Ég er þreytt, ég er pirruð, mér líður illa og mér er kalt á tánum. Ég er búin að vera svona í næstum viku og er að bilast hérna. Hélt að þetta væri á uppleið og að ég hefði klárað þennan pakka fyrir jól, en sú er greinilega ekki raunin því nú er mér líka illt í hálsinum!
Samt sem áður er ég búin að vera aðeins að fikta (því ég kann jú ekkert í þessu dóti) eins og kannski sést...

Vá, veit eiginlega ekki hvar ég á að byrja... klukkan ekki meira en þetta á sunnudegi en ég er samt komin heim úr Reykjavíkinni eftir að hafa lent í nettu ævintýri sem var ekki á dagskránni... Er semsagt búin að upplifa ýmislegt, bæði skemmtilegt og svo ekki eins skemmtilegt síðan í gærkvöld...
Ákvað að heimsækja Gunnu (Gunna virðist einmitt að vakna til lífsins í blogginu eftir dáldið langt hlé...) í gærkvöld, kominn tími á að skreppa út og hitta fólk. Svo er líka alltaf gaman að heimsækja Gunnu og láta fara vel um sig í húsbóndastólnum mínum (finnst einhvernvegin flottara að segja húsbóndastóll en húsfreyjustóll eða húsmæðrastóll...) sem hún er einmitt að passa fyrir mig ásamt ýmsu öðru. Byrgðum okkur upp af nammi og gosi og tókum það svo bara rólega yfir vídeói. Horfðum á Life of David Gale, hreint út sagt frábær mynd! Það voru samt greinilega fleiri en ég eitthvað skrýtnir í maganum því við stútuðum bara broti af öllu namminu okkar! Það er nú ekki mjög algengt sko... Guðbjörg fór heim eftir myndina, enda klukkan orðin soldið margt... En ég fékk að sofa í efrikojurúminu hans Kristófers með kappaksturssængina og alla bangsana, meira að segja sjálfan Grislinginn! Heppin ég sko... ;)
Vaknaði svo í morgun og horfði aðeins á endann á myndinni með Gunnu, en hún slappaði víst aðeins of mikið á yfir henni í gærkvöld... ;) Svo byrjaði ballið... Sólveig og Rakel fengu nefnilega far með mér í bæinn í gær því þær ætluðu á djammið. Sem betur fer keyrði ég þær beint þangað sem þær ætluðu að gista en ekki bara í partýið sem þær ætluðu í því þegar ég ætlaði að hringja í þær í morgun til að láta þær vita að ég væri á leiðinni greip ég í tómt... eða eitthvað... Fyrst hringdi síminn hennar Sólveigar næstum út áður en einhver strákur í breiðholti svaraði og sagði að hún hefði gleymt honum í leigubílnum. Heppna ég var óvart með númerið hennar Rakelar í símanum mínum og ætlaði sko aldeilis að ná þeim þar. En nei, þar var bara talhólf því í einhverju bríeríi í gærkvöld læsti hún símanum og var ekki með puknúmerið... Þá kom það sér vel að vita hvar þær áttu að vera svo ég brunaði þangað, ekki mjög glöð... Munaði sko minnstu að ég keyrði bara beina leið heim! Þetta hefði nú kannski ekki verið neitt mál nema vegna þess að ég var búin að lofa að skila bílnum heim fyrir eitt (alltaf einhverjar samningaviðræður í gangi með bílinn eftir að minn dó fyrir jólin...), en það hafðist á endanum. Sólveig á reyndar eftir að klára að græja símann sinn... en samt... Í heildina skemmtileg bæjarferð þó endirinn hafi verið helst til dramatískur... ;)

Já, meðan ég man... Ef einhver man eftir ævintýrum mínum í sumar þegar ég var að tengja ljósin í gula herberginu (heima hjá mér er sko ekki talað um herbergin eftir því hver sefur þar, heldur eftir lit... það er semsagt gula, bláa, græna og rauða...) þá tókst mér að aftengja þau og ná þeim niður án þess að stúta mér eða öðrum... ;)