meeeeeeeee

Jónsi og leigubílstjórinn...
Við Freyja ákváðum að vera latar saman um helgina og nenna ekki að fara neitt. Stútuðum rauðvínsflösku og sotlum bjór yfir sjónvarpinu en komumst ekkert lengra en það, þurftum að safna orku fyrir næstu tvö kvöld... Skruppum svo í bæinn í dag og sóttum okkur byrgðir í Heiðrúnu áður en við fórum í Kringluna þar sem mér tókst loksins að eyða restinni af gjafabréfinu mínu (allt er þegar þrennt er...). Í kvöld á svo að skreppa á Snúlla þar sem sjálfur Jónsi mun halda uppi stuðinu. Hef reyndar sterkan grun um að það verði ekki "the" Jónsi sem verður á staðnum en ég held að við munum engu að síður skemmta okkur vel og hver veit nema þessi Jónsi sé kannski bara sætur og einhleypur...

Það var allt á milljón hér heima í gær og pabbi hafði nóg að gera við að skutla öðrum fjölskyldumeðlimum hingað og þangað. Áður en hann keyrði Sólveigu í vinnuna eftir hádegi sagðist hann ætla að setja gjaldmælinn á. Sólveig sagðist ætla að borga honum með hamingju en pabbi hélt að það yrðu frekar samverustundir. Einmitt þá svelgdist mér rækilega á. Haha - ég meina, það er semsagt greinilega ekki samasemmerki á milli hamingju og samverustunda við Sólveigu... ;)

Hvað getur maður sagt...?
Flottur dagur í dag.  Karólína frænka og guðdóttir mín er eins árs í dag!  Til hamingju með það sæta!  Talaði aðeins til Svíþjóðar í hádeginu, svona í tilefni dagsins, og Soffía þurfti auðvitað líka að fá að spjalla við mig.  Eftir stutt samtal gerði hún mig nú samt eiginlega alveg kjaftstopp þegar hún spurði: Hvenær ætlar þú að verða mamma og frú? 

Fór svo í vinnuna í rigningunni og rokinu, vel gölluð í regngalla og með ömmu dreka á hausnum.  Það var nú heldur fámennt hjá okkur í dag, ekki nema fimm krakkar þegar mest var en það var bara því skemmtilegra hjá okkur.  Ég fílaði mig í botn við byggingaframkvæmdir og stíflugerð og varð hugsað til the good old days, en þegar ég var krakki eyddum við heilu dögunum í stíflugerðir og vegaframkvæmdir í móanum á bak við hús og í innkeyrslunni fyrir framan hús þar sem alltaf myndaðis huge pollur sem var reyndar líka gaman að velta sér uppúr...

Ég veit ekki alveg hvað er í gangi með sjálfa mig.  Þessa dagana tekst mér að klúðra svo til öllu sem ég tek mér fyrir hendur og geri allskonar gloríur.  Missi matinn minn á gólfið, helli niður, sting gaffli undir nöglina þegar ég set í uppþvottavélina, brenni mig á brauðristinni og fleira í þessum dúr.  Toppnum var svo náð aðfaranótt föstudagsins, held ég.  Ég vaknaði allavega á föstudagsmorguninn með hálfan olnbogann af...  Var búin að flaka olnbogann og skinnpjatlan hékk á smá tægju.  Veit ekki alveg hvað gerðist en ég svaf allavega í vernduðu umhverfi - hjónarúmið er sko með bólstraðan höfðagafl.  Hmm...  Er svo búin að vera frekar pirruð síðustu daga enda sárið á olnboganum sjálfum og skorpan því alltaf að springa og rifna upp og krækjast í peysuna. 
Fékk svo hálfgert flashback af þessum sökum, mundi allt í einu eftir flugferðinni frægu í Mjóddinni um árið.  Það er reyndar kannski ekki beint hægt að líkja þessu tvennu saman, en samt...  Var í vinnupartýi og við fórum í keilu í mjóddinni.  Ég bauðst til að hlaupa í sjoppuna til að kaupa filmu í myndavélina.  Var samt dáldið að fýta mér til að missa ekki úr leik.  Hleyp svo til baka úr sjoppunni og veit ekki fyrr en ég er lárétt í lausu lofti.  Með báðar hendur fullar setti ég olnbogana fyrir mig og gangstéttin skrapaði upp á mér bæði hnén og annan olnbogann langt niður framhandlegginn.  Og eini bíllinn á bílastæðinu stóð einmitt við þessa sömu stétt og í farþegasætinu sat einhver og skemmti sér mjög vel.  Stóð svo upp og sótti skóna sem höfðu skutlast í sitthvora áttina og rölti svo aftur upp í keiluhöll.  Til allrar lukku var ég svo pissfull að ég fann ekki fyrir neinu.  Það voru stór augu sem gláptu á mig þegar ég kom upp, annar olnboginn eitt svöðusár og hnén rifin og tætt og sokkabuxurnar í henglum.  Ég held ég hafi aldrei verið eins svöl eins og þegar ég gekk upp að afgreiðsluborðinu og pantaði mér spritt...  Sat svo og hreinsaði herlegheitin með spritti í pappír eins og ég hefði aldrei gert neitt annað!  Svo var auðvitað bara haldið áfram í keilu og djammað meira.  Það var ekki fyrr en löngu seinna, eftir gott djamm niðrí bæ og aðeins var farið að renna af mér að ég gerði mér grein fyrir ástandinu og fór heim, sárkvalin.  Það var svo frekar óskemmtileg reynsla þegar ég vaknaði morguninn eftir, frekar þunn, að plokka sængina úr sárunum...  Enn í dag ber ég merki um þessa frægu flugferð og veit af eigin raun að gangstéttir virka betur en sandpappír.

En fyrst það er djamm saga hér fyrir ofan, þá gæti ég alveg eins sagt frá síðustu helgi.  Anna kíkti í "sveitina" og ég sýndi henni fram á að það er svo sannarlega hægt að djamma í Hveragerði og að Snúllabar rokkar feitt!  Ég gerði reyndar engan skandal (að ég held) og hitti hvorki hundakonuna né konuna með veskið og skóna en ég gerði stórmerkilega uppgötvun!  Ég held nefnilega bara, svei mér þá, að það sé ekki hægt að veiða í Hveragerði nema vera utanbæjarmaður/kona.  Ja, eða vera veidd/ur...

Klósettpælingar og snýtingar
Long time no see...  Já, ég er enn á lífi þó varla sé.  Eyddi helginni í þá skemmtilegu iðju að hnerra, snýta mér og hósta.  Skemmtilegt það.  Er mun skárri núna en alls ekki góð.  Laugardagurinn var samt eiginlega langverstur.  Dró Sólveigu með mér í bæinn og við vorum SKO flottar!  Í fyrsta lagi var ég ósofin sökum snýtinga og hóstakasta, í öðru lagi hnerraði ég hálfa leiðina í bæinn, á meðan ég var að keyra, og Sólveig átti fullt í fangi með að rétta mér snýtibréf því það var ekki hægt að skrúfa fyrir nefið á mér.  Sem var fallega rautt og bólgið eftir átökin.  Ofan á þetta allt var daman illa plokkuð, loðin á leggjunum og með leifar af mánaðargömlu lakki á tánöglunum.  Sem ég sýndi allt verandi í pilsi og ermalausum bol í góða veðrinu.  Sólveig leit reyndar örlítið betur út, en mér varð engu að síður hugsað til "tveggja úr Tungunum"...  Annars var ég rosa dugleg eins og um daginn og lét Sólveigu sjá um peningaeyðsluna...
Laugardagskvöldið var svo fínt.  Amma og afi, Sirrý og Svenni, Helga, Hjalti, Bjarney og Lilja Rún komu í grill, mmm...  Hlógum svo eins og vitleysingar þegar við rifjuðum upp gömul og skemmtileg móment, eins og til dæmis þegar við, fyrir 22 árum, fluttum 11 inn í helminginn af hálflkáraða húsinu okkar - 70 fermetra með fleka fyrir útihurð!  Það sumar var víst líf í kolunum, húsið fóðrað að utan með taubleyjum (enda 3 bleyjubörn meðal íbúa), engin innihurð og ýmislegt brasað...
Já, á þessum 22 árum sem eru liðin síðan við fluttum í húsið okkar er margt búið að gera, laga og bæta.  Íbúðarhæfu fermetrarnir 70 eru orðnir 140 og íbúum hefur fækkað um tæplega tvo þriðju.  Þvottahúsið er hætt að vera eldhús og ónotuðu fermetrarnir 70 eru í dag eldhús, borðstofa og stofa.  Það eru komnar innihurðir og engar bleyjur hanga til þerris utan á húsinu.  En þrátt fyrir að talsvert hafi verið gert er ýmislegt eftir.  Baðið, til dæmis, er enn í upprunalega bráðabirgðaástandinu.  Málað trégólf, engin baðinnrétting, lagnir fyrir sturtuna sem alltaf átti að koma standa enn upp úr gólfi og út út veggjum.  Baðið hefur ekki verið málað síðan við fluttum inn, ef frá er talin smá blettun á bólgnar spónaplöturnar fyrir nokkrum árum og í leiðinni var málað yfir gólfið í sama tilgangi.  Spurning samt hvað það hafði að segja, því ég bíð eftir að ég standi einn daginn í kjallaranum þegar ég stíg upp úr baðinu...  Samt sem áður er þetta besta baðherbergi sem ég veit um!  Ég veit reyndar ekki hvort það er klósettið sjálft, baðherbergið eða blanda af báðu, en einn af uppáhalds stöðunum mínum er einmitt klósettið í þessu húsi!  Já, ég og vinur minn Gustavsberg eigum margar minningar saman, góðar og slæmar og sumarið eftir Krítarferðina nánast flutti ég inn til hans.  Það er því með blendnum tilfinningum sem ég hugsa til væntanlegra endurbóta á baðherberginu.  Á heimilinu er ekki um annað rætt þessa dagana en flísar, hreinlætistæki og fjármögnungarmöguleika.  Það er búið að velja sturtu og baðker, klósett og innréttingu og inni á baði er ekki þverfótað fyrir flísaprufum.  Spurning bara hvort ég fái að halda klósettinu ef ég dett um allar flísaprufurnar og fótbrýt mig...?

Grá hár og hrukkur...
Það er alveg ótrúlegt í hverju krakkar pæla. Ég er búin að vinna á gæsluvellinum í tæpar tvær vikur og yfirleitt sömu krakkarnir sem koma þarna þannig að við þekkjumst orðið ágætlega. Í dag kom svo ein mamman með alveg stórkostlega sögu af dóttur sinni, tæplega þriggja ára. Dóttirin hafði þá séð mig labba framhjá húsinu þeirra og galaði á mömmu sína: Þarna er hún Sigrún, mamma hennar Kittýar! Hún var sko alveg með þessa hluti á hreinu!
Kittý semsagt vinnur með mér á gæsló og þó hún sé einum 6 árum yngri en ég þá er ég hvorki, né lít út fyrir að vera mamma hennar. Spurning hvort það hafi ekki verið strípað nógu vel yfir gráu hárin...? ;)

Sjónvarpsgláp
Átti eitt af mínum frægu sjónvarpskvöldum í kvöld, enda mánudagar einstaklega heppilegir til sjónvarpsgláps... helgin ný búin og fullt af skemmtilegum þáttum á Skjá einum, getur ekki verið betra nema náttúrulega eins og það var í kvöld en þá kom Gunna í heimsókn með Fanta, súkkulaði og ís. Það verður varla toppað sko.
Annars á ég eitt mjög frægt sjónvarpsgláp sem einhverjir muna eftir með ekki svo mikilli gleði. Hér koma meðal annars við sögu borðhnífur, eldhússkúffur, kúla og taugaveikluð amma. Svo haldið ykkur fast...
Ég hef trúlega verið svona 9-10 ára þegar þetta gerðist. Fjölskyldan hafði brugðið sér til höfuðborgarinnar, nánar tiltekið í 101 Reykjavík þar sem afi og amma bjuggu með fínt útsýni yfir Laugaveginn. En útsýnið skiptir reyndar engu máli hér. Við systurnar nutum þess alltaf í botn að heimsækja afa og ömmu enda ekki oft sem við gátum horft á Stöð 2 að vild. Þannig var það einmitt að þennan laugardag, eins og svo marga aðra, plöntuðum við okkur fyrir framan sjónvarpið og vorum ekki til viðtals nema þegar kók og annað góðgæti var í boði. Þennan laugardag vorum við mættar snemma til afa og ömmu og því hellingur að horfa á. Enda sátum við þarna klukkutímunum saman. Á meðan var fullorðna fólkið önnum kafið í eldhúsinu þar sem var búið að rífa gömlu innréttinguna út og verið var að setja upp þá nýju. Verkið var reyndar ekki komið lengra en það að fyrir framan eldhúsdyrnar, og þar með beint fyrir framan stofudyrnar, voru skúffurnar í nýju innréttinguna í stafla. Svo, eftir nokkurra klukkutíma sjónvarpsgláp, gerðist það að einhver kallaði á okkur í kók og kleinur. Það þurfti ekki að segja mér það tvisvar. Ég stökk á fætur og í leiðinni teygði ég vel úr mér og það passaði, þegar ég var að koma út úr stofunni steinleið yfir mig. Ég, með mína heppni, lenti auðvitað beint á skúffustaflanum og steinrotaðist. Vaknaði svo öskrandi á gólfinu með fjall á enninu og mömmu og ömmu taugaveiklaðar yfir mér með hníf í hendi. Hnífurinn reyndist reyndar ágætlega til að kæla kúluna, en litlu munaði að hún springi út. Eftir þessa lífsreynslu hef ég það að reglu að standa reglulega upp eða teygja vel úr mér þegar ég leggst í sjónvarpsgláp, auk þess sem ég hef eldhússkúffurnar mínar ekki í stafla stutt frá sjónvarpinu...

Hjólispóli...
Ég hjólaði í dag! Já, ég hjólaði niðrá verkstæði til pabba til að taka af honum bílinn því hann vildi frekar hjóla heim en labba. Hvað er nú það? Ég held svei mér þá að ég hafi ekki séð pabba hjóla svo ég muni... En einhverntíman verður allt fyrst og kannski hef ég bara alltaf misst af hjólatúrunum hans... En ég var víst að segja frá því að ÉG hjólaði í dag. Ég verð að viðurkenna að ég held að ég hafi ekki hjólað í tvö ár eða eitthvað álíka... Hjólið bara búið að vera lokað inni í skúr. Svo var Sólveig svo framtakssöm að draga það út og við fórum með það í upplyftingu þegar við vorum með sendiferðabílinn um daginn. Sólveig er svo búin að hertaka það til að komast á milli vinna, en hún er í 3 vinnum, þar af tveimur í Hveragerði. Það var því ekki fyrr en í dag að ég steig á hjólið mitt og það var bara eins og ég hefði brunað um á því síðast í gær! Beint í tuttugastaogfyrstagír og svo reykspólað af stað... ;) Held barasta að ég eigi eftir að gera meira af þessu í sumar. Held reyndar að ef ég geri það verði ég að fá mér einkakóngulóaveiðara því þessar "elskur" virðast sækja einstaklega mikið í hjólið. Þær eru búnar að vefa það fast hálftíma eftir að maður leggur það frá sér. Jakk.

Marlene Dietrich und Ich
Já, það er ekki amalegt að eiga sama afmælisdag og þýska gyðjan Marlene Dietrich. Þrátt fyrir það lagði ég ekki í að horfa á myndina um ævi hennar á RÚV í kvöld, mér dugar að vita að við eigum sama afmælisdag og þá hlýt ég að vera gyðja líka... Mér finnst ég allavega vera það... ;)

Alltaf þessi 25%
Jæja, þá er ég byrjuð að vinna aftur. Reyndar er þetta að mínu mati algjört lúxusdjobb, en gæsló er opinn frá 1-hálf 5 og er alltaf úti. Ég fæ því nóga sól næstu vikurnar, reyndar eflaust einhverja rigningu líka, en samt...

Fór á Placibo í gær. Frábærir tónleikar! Reyndar kom Maus mér virkilega á óvart, en mér fannst þeir bara góðir! Átti satt að segja ekkert endilega von á því... Hef ekki hlustað svo mikið á þá... Reyndar ekki heldur á Placebo... En samt, frábærir tónleikar! Vorum varla komnar inn í andyrið á Höllinni þegar við sáum að hér um bil hálft Hveragerði var þar í gæslu... Komum svo inn og sáum að ennþá fleiri voru á tónleikunum sjálfum. Svo Jóna, þetta er fyrir þig...: Ég gæti orðað þetta þannig að hálft Hveragerði hefði verið á tónleikunum sjálfum og 1/4 í gæslu. Svo eru alltaf þessi 25%...

The legend of the Doglady and my other dear friends...
Ó vá. Ég get greinilega ekki djammað í Hveró án þess að hitta mína ástkæru og yndislegu vini... Eftir kvöldið í kvöld veit ég reyndar að ég á greinilega fleiri ástkæra og yndislega vini en ég hélt...
OK, Fanney var "in town" svo við ákváðum að fá okkur pizzu og bjór. Enduðum svo á Snúlla þar sem hljómsveitin Óp var að spila. Fín tónlist en vantaði sönvara, við skilgreinum þetta sem fimmtudagstónlist. OK, við Fanney sátum á Snúlla og áttum okkur einskis ills von þegar Einsi Braga mætir á svæðið með puttana í hári Fanneyjar og spyr mig eins og honum einum er lagið hvers vegja ég sé allt í einu orðin dökkhærð... Ég svaraði honum því að ég hefði notað sumarfríið í sólböð og hárið dökknað í samræmi við húðlitinn... ;) Hver mætir þá önnur en hundakonan sem ætlaði að éta mig, heilsaði okkur en ekkert meir, kannski því við horfðum áberandi mikið út í horn... Þá mætir hvorki meira né minna nýr "vinur" frá austurlandi, segist vera fastur í Hveró og við séum þær einu á hans reki, hvort hann megi ekki spjalla aðeins við okkur. Við erum jú góðar inn við beinið þannig að hann fékk að setjast, en eftir það var hann fastur við okkur... Þá kom Sólveig og bjargaði okkur sem fyrr, að við héldum. Því miður kom bara kona (skrýtin kona með veski og skó) sem var búin að horfa á okkur Sólveigu sitja saman sotla stund, hún dáðist svo að okkur, hvort við værum ekki örugglega systur? Jújú, mikið rétt, málið var bara að við losnuðum ekki við hana aftur, henni fannst við svo frábærar! Kannski er þá eitthvað til í því sem konan í Bónus sagði við mig í fyrradag, að ég væri alltaf fallegri og liti betur út í hvert sinn sem hún sæi mig...? Ég hugsaði allavega með mér að þég þyrfti að hitta hana sem oftast... ;) Allavega, við enduðum á að flýja hundakonuna og skrýtnu konuna með veskið og skóna en sátum samt uppi með vininn frá austurlandi á heimleiðinni, sem betur fer ekki alla leið því við vorum frekar einkennilegar síðustu metrana, búnar að panta sitthvort klóstið við heimkomuna... ;)
Þrátt fyrir allt þá skemmtum við okkur konunglega í kvöld, við vitum bara enn frekar hvað ber að varast næst þegar verður djammað í Hveró... ;)