meeeeeeeee

Sjitt
Sólveig átti ammæli í gær, held barasta að hátíðarhöldin hafi verið ennþá skemmtilegri en þegar ég átti ammæli síðast. Og þá var nú ansi gaman.
Kom heim rúmlega átta í morgun... Er í dag með timburmenn dauðans og mórallinn er í réttu hlutfalli við þá... Kannski ekki skrýtið miðað við það sem var í gangi í nótt... Gat á bjórflöskunni/glasinu, my new best friend, Ölfusborgir, stærðar marblettur, heitur pottur, týndar nærbuxur og örugglega líka eitthvað fleira...

Phhhhhhh...
Mig vantar eitthvað svona fútt til að peppa mig upp. Allt eitthvað frekar ömurlegt þessa dagana þannig að ég er til í hvað sem er, bara ef það er frábrugðið hversdagslegri grámyglunni sem ég er komin með ógeð á.
Það er yfirleitt ekki mjög erfitt að tala mig inn á að gera eitthvað skemmtilegt eða skrýtið og hef ég þess vegna afrekað ýmislegt misgáfulegt um dagana, eins og að hlaupa fram af fjalli í einhverskonar fallhlíf, skinny-dipping með fullt af fólki... sem ég þekki... og ekki þekki..., bryðja yfir 60 piparkorn í einu, taka tímann á því hve lengi ég er að labba frá Hafnarfirði til Reykjavíkur, keyra á Gamla Rauð norður í Ásbyrgi með Freyju og svo mætti lengi telja...
Er reyndar mjög ánægð með hana Freyju í dag því hún er búin að lofa að koma með mér að kveðja Snúlla annað kvöld. Veit ekki hvað ég geri þegar Snúllabar hættir því þar hitti ég jú alltaf alla bestu vini mína, held ég muni sakna Hundakonunnar sérstaklega... Freyja segist nú samt ekki ætla að hrynja í´ða með mér þar sem hún á að vinna á sunnudaginn, en við sjáum nú til með það...
En hvað sem því líður þá sárvantar mig einhverja tilbreytingu í mitt innihaldslausa líf. Öll tilboð vel þegin!

Nú væri gott að hafa GSM
Þá er veturinn kominn. Allt hvítt úti þegar ég vaknaði í morgun. Mikið langar mig í jeppaferð núna. Hef ekki farið síðan ég fór með Alla, Guðbjörgu og fleirum um páskana í fyrra, svaðilför með meiru... Langar í meira svoleiðis! Eeeeen, ég á víst ekki bíl, hvað þá jeppa þannig að ég óska hér með eftir einhverjum til að bjóða mér í jeppaferð...

Annars var gærdagurinn soldið svona eins og í "gamla daga" þegar við (sveitastelpurnar) komum í bæinn með rútu og löbbuðum Reykjavík endanna á milli því það var auðveldara en að læra á strætókerfið... Það voru semsagt dáldið margir kílómetrarnir sem við löbbuðum í kuldanum í gær... Frá Miklubraut að Njálsgötu, þaðan niður í Austurstræti og aftur upp á Snorrabraut, þaðan upp í Skipholt og enduðum svo í Efstaleiti þar sem ég nappaði bílnum af pabba. Enduðum svo á því að kíkja í bíó. Sáum Wimbledon í Álfabakkanum. Fín mynd.
Afrek dagsins minntu mig nú samt dáldið mikið á ónýtasta dag lífs míns (fyrir utan þynnkudagana sem ég ældi fram undir kvöldmat), en hann hefði einmitt verið frábær í auglýsinguna "nú væri gott að vera með GSM"... Ég tek það fram að þetta gerðist fyrir rúmum 10 árum, fyrir daga bílprófsins míns og GSM símans. Við Freyja og Sólveig ætluðum í bæjarferð og sjá Lion King í leiðinni. Engin okkar var með bílpróf þannig að við þáðum boð Stebba bróður um að keyra okkur í bæinn og heim aftur eftir bíó, en á meðan ætlaði hann að kíkja í surpriseheimsókn. Við byrjuðum á að skoða allt sem hægt var að skoða í kringunni. Löbbuðum þá niður á Laugaveg sem við löbbuðum niður og aftur upp. Þá var klukkan ekki orðin neitt og Stebbi ætlaði að sækja okkur í Álfabakka kl. 9, semsagt eftir sjöbíó. Við ákváðum þá að kíkja í heimsókn til ömmu og afa - í Hafnarfjörð! Sólveig var með það á hreinu að Hafnarfjarðarstrætó færi frá mjóddinni þannig að við hoppuðum upp í næsta strætó sem fór í mjóddina. Þaðan fór auðvitað enginn strætó til Hafnarfjarðar. Þá var að bíða eftir strætó niður á Hlemm. Þar biðum við í þrjú korter eftir Hafnarfjarðarstrætó. Það má segja að glottið yfir óförunum hafi frosið á andlitunum þegar við sáum að strætóinn stoppaði við hliðina á Kringlunni... allt vesenið og strætó stoppaði allan tímann við hliðina á okkur... Jæja, við komumst á endanum til ömmu og afa, en þá var klukkan orðin svo margt að afi keyrði okkur beint í bíóið, þó ekki fyrr en ömmu hafði tekist að troða í okkur einhverju að borða. Myndin byrjaði og við vorum rétt farnar að slaka á eftir ævintýrið þegar hár hvellur heyrðist og bíótjaldið varð svart! Þá hafði myndlampinn sprungið, típískt fyrir okkur... Við gátum valið um að fá endurgreitt eða fara inn á aðra mynd, en þar sem allar myndirnar voru löngu byrjaðar ákváðum við að fá endurgreitt og reyna aftur seinna. Í andyrinu hringdum við í afa og hann kom og sótti okkur aftur. Við biðum svo þar og afi keyrði okkur aftur í bíóið um 9. Ja, kannski var hún orðin rúmlega níu, allavega var Stebbi hvergi sjáanlegur. Við fórum því aftur heim með afa og þar máttum við bíða í rúman klukkutíma áður en Stebba datt í hug að hringja þangað. Dagurinn sem okkur stelpunum fannst hálf eitthvað ónýtur varð samt ekkert merkilegur lengur þegar Stebbi loksins kom og sótti okkur, hann hafði nefnilega beðið í heilan dag hjá bróður hans pabba eftir að geta sótt okkur því það var enginn heima þar sem hann ætlaði að fara í heimsókn...

Ég held ég hafi aldrei verið eins snögg á lappir og í morgun... nema kannski þegar ég hélt ég hefði sofið yfir mig og mætti klukkutíma of snemma í vinnuna þarna um árið... ;)
Ég vaknaði semsagt við símann kl. 09:45, bara Friðgeir að láta mig vita að hann væri á leiðinni að sækja mig svo ég gæti hleypt honum inn á gamla bókasafnið til að sækja skrúfur svo hann gæti skrúfað saman hillurnar á nýja bókasafninu. Kannski alveg kominn tími til að vakna en samt alltaf frekar leiðinlegt að vakna á hlaupum. Ég var semsagt komin niðrá bókasafn heilum 5 mínútum eftir að ég vaknaði við símann!

Var að fá júróreikninginn í hendurnar. Í tilefni þess tilkynnist það hér með að jólin í ár verða þau fyrstu sem ég eyði ekki með mömmu og pabba. 2/5 hlutar reikningsins góða orsakast nefnilega af því að ég ætla að eyða jólunum í Svíþjóð hjá Stebba bró & Co. Ekki leiðinlegt það! Til þess að geta þetta verð ég reyndar að kroppa aðeins af ferðasjóðnum mínum sem var eyrnamerktur road-trip um Ameríku á blæjubíl með Freyju og Gunnu næsta sumar. Það er nú samt enn eitthvað eftir í sjóðnum, fyrir nú utan það að vegna þess sem sem er búið að vera að gerast undanfarið hjá sumum (sbr. "we´re not worthy, we´re not worthy") þá tel ég líkur á umræddri ævintýraferð hverfandi... En flökkukindin er allavega eitthvað að vakna til lífsins!

Geraþaðsemégerbúinaðtrassalengidagur
Dagurinn í dag er svona geraþaðsemégerbúinaðtrassalengidagur. Mamma litaði á mér hárið með litnum sem ég keypti um leið og Rakel klippti mig fyrir soldið mörgum vikum... Rosa flott núna, vantar bara að einhver klippi á mér toppinn svo ég sjái eitthvað út... Tók svo fatafjallið úr herberginu mínu og henti því í þvottavélina, meira að segja líka búin að setja í vél nr. 2 í dag og brjóta saman af snúrunni svo ég gæti hengt upp úr fyrri vélinni. Svo setti ég loksins upp Office-pakkann í tölvuna. Kannski kominn tími til, tölvan búin að vera heil heilsu heima í heilan mánuð! Í leiðinni setti ég prentarann líka upp, þannig að ég er orðin nokkuð vel búin núna. Svo er það bara að halda áfram að taka til, ekki veitir af... Dugnaðurinn verður svo verðlaunaður í kvöld með veislumat og leikhúsferð, en loksins fann familían dag þar sem allir geta farið saman að sjá hann Jörund kallinn.

Á útopnu
Veit ekki alveg hvað er í gangi í dag. Er búin að vera á útopnu í allan dag og enn er ég ekki farin að geyspa... ;) Vaknaði meira að segja nokkuð snemma bara, eða um níu. Las moggann í rólegheitunum, fór í notalegt bað, surfaði aðeins á netinu, setti í þvottavél og þreif klósettið. Allt fyrir hádegi! Eftir hádegi fór ég svo og hjálpaði mömmu í bókasafnsflutningunum, tók góðan göngutúr á heimleiðinni með viðkomu á nokkrum stöðum, kíkti meira í tölvuna, tók af snúrunni og hengdi upp úr þvottavélinni, labbaði upp í sundlaug þar sem ég hjólaði í 45 mínútur, skaust í sturtu, hafði korter í mat og var svo mætt í miðasöluna í leikhúsinu uppúr sjö. Kom við á tveimur stöðum á heimleiðinni, horfði svo á fyrstu myndina í sjónvarpinu og hér er ég. Til í hvað sem er. Veit nú samt kannski ekki alveg hvernig staðan verður á morgun eftir þetta spinningdæmi í dag... en það er seinni tíma vandamál...

Skin og skúrir
Það skiptast svo sannarlega á skin og skúrir hjá mér þessa dagana.
Fór í kröfugönguna í gær, ég sést meira að segja á baksíðu Moggans í dag! Fann þá greinilega fyrir því að það er kominn vetur, því þó að ég hafi verið vel klædd og í rauninni ekki orðið kalt þá var ég pinnstíf og aum í bilaða hnénu eftir um tveggja tíma göngu og útstáelsi í kuldanum og rokinu. Ekki gott.
Ekki heldur góðar fréttir af samningamálum. Slitnað upp úr viðræðum og annar fundur ekki boðaður fyrr en eftir tvær vikur! Ekki gott, ekki gott.
Kom svo heim og sá sunnlensku fréttablöðin Sunnlenska og Gluggann. Bæði blöðin voru með gagnrýni á Þið munið hann Jörund og fáum við rosa góða dóma á báðum stöðum. Reyndar fékk ég svo góða dóma í Sunnlenska fyrir mína vinnu að ég varð alveg orðlaus... Er alveg hreint bara að rifna úr stolti! Svo þið hafið einhverja hugmynd um hvað ég er að tala, þá er eftirfarandi tekið úr dómi Sunnlenska: “Búningar voru glæsilegir og hlýtur Sigrún Jónsdóttir, búningadama, að hafa komið víða við til að ná svo góðri heildarmynd.” Og hana nú...

Forvitin? Tilraunaglöð? Athafnasöm? Handóð? Dútlari?
Kíkti til Gunnu í hádeginu og horfði á þau skötuhjúin pakka niður. Frekar skemmtileg sjón... ;)
Á meðan ég horfði á aðfarirnar mundi ég eftir skemmtilegum kassa sem ég fann þegar ég tók til á háaloftinu um daginn. Hann var frekar stór og asnalega misþungur. Upp úr honum kom allskonar drasl, meðal annars annar kassi sem var frekar þungur og hringlaði skemmtilega í. Ég hélt ég yrði ekki eldri þegar ég opnaði þennan blessaða kassa og ég vissi ekki hvert pabbi ætlaði þegar hann kíkti í kassann. Þar var nefnilega að finna eins og 1-2 síma, vasadiskó, vekjaraklukku og eflaust eitthvað fleira skemmtilegt þó að frekar erfitt hafi reynst að bera kennsl á þetta þar sem búið var að rífa þetta allt í spað, hlut fyrir hlut, skrúfu fyrir skrúfu...
Forvitin, tilraunaglöð, athafnasöm, handóð og dútlari eru reyndar orð sem lengi hafa loðað við mig...

Kók og súkkulaði
Síðustu vikuna, og rúmlega það reyndar, er búið að vera mikið stress í gangi og lítið sofið. Til að halda mér gangandi í þessari törn lifði ég á kóki og súkkulaði. Kannski ekki það gáfulegasta sem til er, en það eina sem virkar í mínu tilfelli. Í kvöld áttaði ég mig svo á sotlu skemmtilegu. Ég er nefnilega ekkert kók búin að drekka í dag! Var satt að segja farin að kvíða fyrir því að þurfa að trappa mig niður í kókinu, en ég virðst bara ekkert þurfa að gera það. Áhyggjurnar stöfuðu af því að ég fékk nefnilega einu sinni svo hrikaleg fráhvarfseinkenni eftir kókdrykkju að ég hélt ég hafði það ekki af til morguns... Þá hafði ég einmitt drukkið einhverja lítra á dag í einhvern tíma í próflestri og ákvað svo bara að hætta þessari vitleysu daginn fyrir síðasta prófið... Ekki sniðugt þar sem ég átti að vera að lesa fyrir líffræðipróf... Þess má geta að einkunnin úr þessu prófi var fjarki sem fékk að standa á stúdentsprófinu...
Súkkulaðiátið átti að hætta líka núna þegar törnin er búin, en einhverra hluta vegna fyllti Gunna töskuna mína af belgísku súkkulaði áður en ég fór heim í gær... Hmmm...

Lýsiskonan
Já, nú er sko Lýsiskonan vöknuð aftur til lífsins. Nafn þetta loddi við mig veturinn sem ég vann á leikskólanum, en þá var það einmitt mitt hlutverk að ganga á röðina í morgunmatnum og gefa liðinu lýsi. Held reyndar að upphaflega hafi þetta byrjað þegar ég mætti í vinnuna í bol með flennistóru lýsismerki þvert yfir barminn. Krökkunum fannst þetta frábært og allir vildu sko lýsi hjá Lýsiskonunni...
Reyndar er Lýsiskonan eiginlega dáldið blöff. Hún varð nefnilega til á fölskum forsendum. Hinar leikskólakonurnar héldu nefnilega að ég væri svona Lýsiskona, en eiginlega var bolurinn meira svona í staðinn fyrir að taka lýsi... Ég nefnilega tek ekki alvöru lýsi og hef ekki gert í mörg mörg ár, eða síðan ég skilaði því aftur eftir inntöku... En lýsispillurnar eru sniðug uppfinning og þar sem bolurinn góði er orðinn frekar lúinn er kominn tími til að éta soldið lýsi. Eða hvað?

Payback, All-bran og þríhyrningar
Útflutningspartýið hjá Gunnu í gær var mjög svo áhugavert. Ég byrjaði á að borga aðeins fyrir mig... Gunna veit hvað ég meina... Búin að bíða eftir þessu tækifæri í rúmt ár, alveg einstök tilfinning! Fór svo niður á hnén til að skila kveðjunni "we´re not worthy, we´re not worthy" frá Sólveigu og Fanneyju, en þær eru nokkuð vissar um að þær nái ekki ekki að toppa Gunnu og Freyju í kallamálum...
En þrátt fyrir flotta innkomu (mér fannst það allavega) fílaði ég mig dálítið undarlega þarna, allavega til að byrja með. Fyrir utan Gunnu voru nefnilega tvær aðrar manneskjur sem ég hafði séð áður, get samt ekki sagt að ég þekki þá beint... Nefnilega Einar og Einar... Hvað er annars málið með mig, bjór og stráka sem heita það sama? Man ekki betur en ég hafi hitt Kára og Kára í Keflavík í vor... Held reyndar að þriðji Einarinn hafi svo líka mætt á svæðið. Var að sjá hann í fyrsta skipti. Greinilegt að við áttum ekki að vera einar í gærkvöldi...
Skemmtilegt partý engu að síður, og ekki skemmdi All-branið fyrir... Þríhyrningaleikurinn var samt ekki alveg að gera sig. Skaut soldið á Gunnu og ótrúlegt en satt, hún skaut mig ekki í kaf á móti! Hún sagði reyndar eftir á að ég færi soldið fínt í hlutina... en tölum ekki meir um það... Allavega, þið sem skrópuðuð misstuð af miklu!

Montrass
Þá er frumsýningin afstaðin. Tókst bara vel held ég. Verð að viðurkenna að ég er pínu montin með mig... fékk nebblega talsvert hrós fyrir búningana! Ekki leiðinlegt það!
Stakk samt snemma af úr frumsýningarpartýinu þar sem ég get ekki djammað tvö kvöld í röð og annað kvöld er kveðjupartý hjá Gunnu, en hún er að flytja til Brussel á miðvikudaginn.
Er ekki alveg frá því að þetta hafi eitthvað með þá ákvörðun mína að kaupa íbúð í Reykjavík og ætla að flytja þangað næsta sumar, en tvær og jafnvel þrjár af vinkonum mínum sem búa í bænum eru að flytja til útlanda á næstu mánuðum... Hmmm...

Alive
Ég er lifandi, en naumlega þó. Miklar annir að baki. Búin að vera að hamast í búningum fyrir leikfélagið og var það margfalt meiri vinna en ég bjóst við þegar ég lofaði að taka það að mér. Síðustu vikuna eða svo er ég svo nánast búin að búa í leikhúsinu, fór þangað þegar ég vaknaði og vann framundir morgun. Það er því kannski ekki svo skrýtið að lítið hafi heyrst í mér undanfarið. Generalprufa í gær og frumsýning í kvöld, þarf bara að skreppa aðeins niðreftir á eftir og redda einhverju smotteríi. Ég mæli semsagt með því við alla sem þetta lesa að skella sér í leikhús í Hveragerði og horfa á Þið munið hann Jörund! Alveg hreint frábær skemmtun!

Ég er best!
Var á Selfossi í allan morgun og fram yfir hádegi. Dagur Hveragerðiskennara í verkfallsmiðstöðinni, bara gott mál. Áskorun í gangi - ég, Kolla og Kolla skoruðum hver á aðra í prjónaskap. Málið er bara það að ég er prjónari en ekki þær... Mitt hlutverk er því að leiða þær í gegn um flíkina sem á að prjóna á meðan ég prjóna sjálf tvær... fyrir jól... Hmmm... Við Kolla samþykktum að áskoranir væru af því góða þó að þær væru nú ekki allar jafn gáfulegar...
Kom svo heim tæplega þrjú, dáldið seinna en ég reiknaði með þannig að ég fór eins og stormsveipur um húsið, henti frá mér því sem ég þurfti ekki og sótti það sem mig vantaði, skellti svo á eftir mér og skokkaði af stað niðrí leikfélag. Var komin hálfa leið þegar ég fattaði að lyklarnir urðu eftir inni, líka lyklarnir að leikhúsinu... Ég var semsagt LÆST ÚTI!!! Komst ekki inn í Leikhúsið og ekki inn heima til að sækja lyklana... Týpískt fyrir mig. Beið næstum klukkutíma á bókasafninu eftir að mamma kæmi heim úr bænum svo ég gæti fengið lykilinn hennar til að komast inn og sækja mína. Þetta ævintýri, og bílleysi mitt, varð til þess að í dag labbaði ég ÞRISVAR sinnum að heiman og niðreftir og til baka! Drjúgur spotti það.

Fylgifiskar...
Mér var boðið út að borða í hádeginu í dag. Fór með bókasafnskellunum á Fylgifiska, en þær voru einmitt dregnar út í hádegisverðarpotti Rásar 2 á föstudaginn. Þetta var algjör óvissumáltíð, við vissum ekkert hvað við fengjum fyrr en diskarnir komu til okkar á borðið. Fyrst fengum við fiskisúpu með kókosmjólk. Rosa góð svona smá, en of mikið kókosbragð fyrir minn smekk. Aðalrétturinn var svo hlaðinn diskur af tvennskonar fiski, kartöflum, karrýgrjónum og salati. Annars vegar var saltfiskur í girnilegri sósu. Ég smakkaði hann (sko mig!), en ekkert meira en það. Ég get nefnilega ekki borðað saltfisk lengur, en það er útaf dátlu... Hinn fiskinn hafði ég aldrei áður séð, hvað þá smakkað, en það var hámeri! Fyrir þá sem ekki vita þá er það hákarlstegund eins og nafnið gefur til kynna. Ég verð að viðurkenna að þegar ég vissi hvaða fiskur þetta var þá langaði mig ekki eins mikið til að smakka hann eins og áður en ég vissi... En hámerin var mjög góð, eiginlega líkari kjöti en fiski. En allavega, í heildina góður matur og ég mæli með því að þið prófið einhvern daginn!

Alþjóðadagur kennara
Við héldum upp á daginn með pompi og prakt, heimabökuðu brauði og vöfflum. Það var semsagt saumó hjá Siggu, á frekar óvenjulegum tíma eða kl. 13:00... En það var allt í fína þar sem við erum allar kennarar og gátum þá haldið upp á þennan merkisdag í leiðinni!

Batnandi kindum er best að lifa...
Einmitt þegar ég hélt að kindin mín ætti sér ekki viðreisnar von gerðist kraftaverk! Kindin virðist hafa hætt að éta of mikið og drifið sig í ræktina. Útkomuna sjáið þið hér til hliðar, kindin spengileg og spriklandi sem aldrei fyrr...

Alltaf að græða
Jú, ég er í verkfalli og nei, ég hef ekki samvisku til að fá mér aðra launaða vinnu í verkfallinu eins og sumir eru að gera. Samt græddi ég heilan helling í kvöld. Ég græddi ekki bara heila viku, heldur geðheilsu líka!
Málið er að fyrir nokkrum vikum lofaði ég að taka að mér að sjá um búningana í stykkinu sem leikfélagið er að setja upp núna. Þegar leið á sá ég að þetta yrði talsvert meiri vinna en ég reiknaði með og þá kom það sér satt að segja ekkert illa að vera í verkfalli og geta nýtt daginn í saumaskap og fifferí í staðinn fyrir endalausar andvökunætur. En þrátt fyrir saumaskap á daginn sá ég ekki fram á að geta klárað allt fyrir frumsýninguna sem ég hélt að væri um næstu helgi og var ég orðin meira en lítið stressuð. Það kom því sem sending af himnum ofan þegar mér var tilkynnt í dag að frumsýning væri ekki fyrr en 15. október. Og þar með græddi ég fyrrnefnda viku og geðheilsuna mína aftur!

Vafasamur heiður
Á leiðinni heim af djamminu í nótt hittum við Fanney, eða "Brynja" ef við förum út í þá sálma, tvo gaura á Bæjarins bestu. Fanney þurfti reyndar að færa annan þeirra frá afgreiðslunni svo við kæmumst að en við áttum svo skemmtilegt spjall við þá á meðan við borðuðum pulsurnar, enda alltaf gaman að rugla í fullu fólki. Eins og kemur stundum fyrir besta fólk, allavega þegar það er búið að þamba bjór í heilt kvöld og gleypa svo í sig pulsu með öllu nema remúlaði, varð mér það á að ropa hátt og snjallt fyrir viðstadda. Gaurarnir horfðu hvor á annan í nokkrar sekúndur en voru svo ekki lengi að skála við mig og bjóða mig velkomna í heim karlmanna. Þakkaði pent fyrir mig en þó að mér hafi verið tilkynnt fyrir þó nokkrum árum að ég hefði þá endanlega tapað kvenleika mínum er samt ekki laust við að mér finnist þessi heiður frekar vafasamur...

Beltin bjarga!
Nei, ég lenti ekki í árekstri eða slysi. Ekki þannig séð allavega. Gunna var eitthvað að teygja sig í bílnum í dag og kýldi í kókflöskuna sem ég var að drekka úr. Auðvitað helltist kók út um allt og ég sá fyrir mér rennandi kókblauta peysu og klístur út um allt. En þarna sannaðist að beltin bjarga því þegar ég fór að þurrka sullið upp kom í ljós að það hafði allt farið á bílbeltið! Ég slapp semsagt við klístur og kókblauta peysu því beltin bjarga svo sannarlega...

Sveppasúpa
Sólveig og Fanney fluttu í gær. Héldum upp á það með pizzu, bjór og glápi á Idol og Svínasúpuna. Skemmtilegt að skoða í ísskápinn, en þar var ekkert nema smjörklípa og fullt af bjór... Skemmtum okkur vel yfir Idolinu en gátum samt ekkert hlegið að Sólveigu þar sem ekki var sýnt þegar hún söng. Stressaði gaurinn kom okkur samt til að hlæja ágætlega. Fanney toppaði samt hófið þegar hún tilkynnti okkur að "Sveppasúpan" væri að byrja...

Er ég fordómafull?
Njaaa, það fer eiginlega eftir því hvernig á málið er litið. Ég tel mig til dæmis ekki hafa fordóma gagnvart öðrum kynþáttum, samkynhneigðum og fleiri þjóðfélagshópum. Aftur á móti hafði ég megnustu óbeit á skemmtistaðnum Astró meðan hann var og hét. Var það ekki síst vegna þess að þeir sem staðinn sóttu voru, að mínu mati allavega, svokallaðar "Astrógellur" og Astrógæjar" eða með öðrum orðum fólk sem þóttist vera betra og flottara en annað fólk. Ég held alveg að það sé hægt að segja að þetta séu fordómar. Allavega, Astró hætti og í staðinn kom Pravda. Í gær hafði ég aldrei stigið fæti þar inn því ég var með það á hreinu að Pravda væri eins og Astró, staðurinn uppfullur af óþolandi uppum. Ég lét þó í minni pokann í gær og samþykkti að kíkja þarna inn, það væri þá alltaf hægt að fara aftur út ef ég væri ekki að fíla þetta. Í stuttu máli sagt fórum við ekkert aftur út fyrr en við fórum heim undir morgun... Í dag er ég semsagt ekki eins fordómafull og ég var í gær og Pravda hefur hlotið náð fyrir mínum augum...
Þess má líka geta að Pravda fær plús í kladdann hjá mér fyrir að selja skemmtilega hluti í fatahenginu. Það er ekki amalegt að geta keypt ópal, tyggjó, dömubindi, smokka, hangoverstopper, samarin og fleira gagnlegt á djamminu!